Jest akt oskarżenia przeciwko zabójcom z Rakowisk

Prokuratura zarzuca im , że:

w nocy z 12 na 13 grudnia 2014 roku w Rakowiskach pow. bialskiego, działając wspólnie i w porozumieniu, z bezpośrednim zamiarem pozbawienia życia Jerzego N. i Agnieszki N., zadali im po kilkadziesiąt uderzeń trzema nożami powodując u Jerzego N. kilkadziesiąt ran ciętych i kłutych całego ciała z następowym uszkodzeniem płuc, naczyń żylnych i tętniczych przedramion oraz wątroby i krezki jelita cienkiego, a u Agnieszki N. kilkadziesiąt ran ciętych i kłutych całego ciała z następowym uszkodzeniem płuc, naczyń tętniczych lewej kończyny górnej oraz wątroby, co skutkowało krwotokami wewnętrznymi i zewnętrznymi oraz anemizacją narządów wewnętrznych w wyniku których pokrzywdzeni zmarli 

tj. o przestępstwo z art. 148§3 kk

Aktem oskarżenia objęto również:

3. Marcina S. ( lat 20, student, mieszkaniec Wielkopolski)

4. Lindę M. ( lat 19, studentka, mieszkanka Wielkopolski)

zarzucając im, że:

w okresie od 13 grudnia 2014 roku do 14 grudnia 2014 roku w Rakowiskach gm. Biała Podlaska i Krakowie, działając wspólnie i w porozumieniu, utrudniali postępowanie karne pomagając Kamilowi N. i Zuzannie M., sprawcom zabójstwa małżeństwa N., uniknąć odpowiedzialności karnej w ten sposób, że bezpośrednio po zdarzeniu przewieźli ich samochodem z Rakowisk do Krakowa oraz zacierali ślady przestępstwa zabierając ze sobą w celu zniszczenia plecak zawierający dowody w postaci narzędzi zbrodni, rękawiczek oraz elementów ubioru sprawców

 tj. o przestępstwo z art. 239§1 kk

wcześniejsze materiały video tutaj 

W toku śledztwa dokonano następujących ustaleń:

Jerzy i Agnieszka N. od roku zamieszkiwali w domu jednorodzinnym w Rakowiskach w gminie Biała Podlaska. Jerzy N. był pułkownikiem Straży Granicznej. Natomiast Agnieszka N. uczyła języka rosyjskiego w  liceum ogólnokształcącym .

Wspólnie z nimi mieszkał ich jedyny syn Kamil N. – uczeń III klasy Liceum Ogólnokształcącego w Białej Podlaskiej.  Szkolną koleżanką Kamila była Zuzanna M. Przez pierwsze dwa lata uczyli się w jednej klasie, a od wakacji 2014 r. byli parą, widywali się codziennie. Rodzice Kamila nie akceptowali tego związku uważając, iż Zuzanna ma niekorzystny wpływ na ich syna. Byli przekonani, że coraz częstsze nieobecności na lekcjach to skutek jej negatywnego oddziaływania na Kamila.

 

Ta sytuacja nie odpowiadała Zuzannie M. i Kamilowi N. więc kilka tygodni przed zabójstwem doszli do wniosku, iż najlepiej byłoby się „pozbyć” rodziców Kamila. W miarę upływu czasu ta koncepcja zaczęła nabierać realnych kształtów, oskarżeni często o tym rozmawiali.

 Na przełomie listopada i grudnia 2014 roku zapadła decyzja o realizacji zbrodniczego zamiaru. Oskarżeni postanowili pozbawić pokrzywdzonych życia przy użyciu noży, w trakcie snu. Zuzanna M. zasugerowała, iż najbardziej odpowiednią datą będzie dzień ich wspólnego wyjazdu do Krakowa na wieczór literacki czyli 13 grudnia 2014 roku. Ustalili, iż wynajmą kierowcę, który za odpowiednią opłatą zawiezie ich do Krakowa, następnie do Rakowisk i po zabójstwie z powrotem do Krakowa. Wybór padł na studiującego w Poznaniu Marcina S. poznanego przez Zuzannę M. latem 2014 roku na festiwalu muzycznym. Za pośrednictwem internetu Zuzanna M. uzgodniła z Marcinem S. szczegóły wyjazdu, nie wtajemniczając go jaki był jego faktyczny cel, rzekomo miało chodzić o spotkania z recenzentami i fanami promującej nowy tomik poezji Zuzanny M. Marcin S. skuszony wynagrodzeniem w kwocie 10.000 zł wyraził zgodę. 

12 grudnia 2014 roku o godz. 1300 Kamil N.  i Zuzanna M. pojechali pociągiem do Warszawy. Przed wyjazdem Zuzanna M. zabrała z mieszkania dwa noże. W stolicy zamierzali nabyć jednorazowe rękawice lateksowe, płaszcze przeciwdeszczowe ( jak twierdzą inspiracją miał być motyw z jednego z filmów) oraz buty w mniejszym rozmiarze. Jednak kupili tylko w opakowanie cienkich rękawiczek jednorazowych oraz dwie pary grubszych rękawic gumowych. 

 Ok. 1800 w Warszawie spotkali się z Marcinem S.,  któremu towarzyszyła jego dziewczyna Linda M.  Samochodem Marcina S. ruszyli w drogę do Krakowa. Istotnym elementem planu miało być stworzenie wiarygodnego – jak się sprawcom wydawało – alibi. Zbliżając się do celu podróży Kamil N. wysłał matce SMS o treści „Już prawie jesteśmy w Krakowie”, gdyż wcześniej poinformował ją o planowanym wyjeździe. Kiedy zbliżali się do Krakowa Zuzanna M. powiedziała do Marcina S., iż zmuszeni są wrócić do Białej Podlaskiej po laptop, w którym znajdują się dane recenzentów. Około 200 dotarli do Rakowisk. Tam kierując się wskazówkami Kamila N. zaparkowali na jednej z gruntowych uliczek w pobliżu jego rodzinnego domu. Kamil N. wyjaśnił Marcinowi S., że ze względu na późną porę nie chciał podjeżdżać pod posesję by nie obudzić rodziców. Z bagażnika pojazdu zabrali plecak, w którym były noże, rękawiczki oraz zapasowa odzież. Zuzanna M. i Kamil N. kazali Marcinowi S. czekać na swój powrót. W pewnej odległości od samochodu Zuzanna M. i Kamil N. zmienili ubrania, z plecaka wyjęli noże i rękawiczki. Kamil N. posiadanymi kluczami otworzył frontowe drzwi domu.

 

Będąc już w jego wnętrzu przeszli do sypialni, gdzie spali pokrzywdzeni. Zaatakowali ich we śnie. Kamil N. i Zuzanna M. zadawali ciosy nożami po całych ciałach pokrzywdzonych.  Trzeci z noży był nożem zabranym z kuchni. Kiedy upewnili się, że pokrzywdzeni nie żyją, zabrali noże, buty, laptop Jerzego N. i opuścili salon drzwiami od strony tarasu. Samochodu nie zastali w tym samym miejscu, gdyż Marcin S. poirytowany przedłużającym się oczekiwaniem i coraz bardziej niespokojny zdecydował się wrócić do domu. Usiłował jeszcze bezskutecznie nawiązać telefoniczny kontakt z Zuzanną i Kamilem.  Gdy oddalił się ok. 15 km od Rakowisk zatelefonował do niego Kamil N. tłumacząc, iż musieli się przebrać i prosząc o powrót. Następnie odbył jeszcze rozmowę z Zuzanną, która jako powód długiej nieobecności podała kłótnię z rodzicami Kamila.  Po ok. 20 minutach Marcin S. wrócił. Kamil i Zuzanna wrzucili do bagażnika swoje rzeczy i ruszyli do Krakowa. W trakcie postoju na stacji benzynowej Marcin S zobaczył w bagażnika zakrwawione rzeczy. Na kolejnym postoju Zuzanna M. powiedziała Marcinowi o zabójstwie rodziców Kamila i lakonicznie przedstawiła przebieg zbrodni.  Marcin S. zaczął jej czynić wyrzuty, że za 10.000 zł „wrobiła” go w coś takiego i będzie musiał żyć z tą świadomością.  Oskarżeni dotarli do Krakowa . Przed rozstaniem Marcin S. i Linda M. zgodzili się zabrać  plecak i zniszczyć jego zawartość. Pozostałe rzeczy Zuzanna M. uprała i zaraz po tym wyrzuciła do kontenera na śmieci. Pozbyła się też obu telefonów rozbijając je i wyrzucając do kosza. Po zatrzymaniu wskazała miejsca wyrzucenia tych przedmiotów, zostały one odnalezione. 

 Marcin S. i Linda M. dojechali do Poznania ok. 2000 13 grudnia 2014 r. gdzie Marcin S. sprawdził zawartość znajdującego się w bagażniku plecaka. Następnego dnia oboje zgłosili się w Komisariacie Policji Poznań – Stare Miasto i przekazali funkcjonariuszom posiadane dowody rzeczowe.

Przyczyną zgonu Jerzego N. jak i Agnieszki N. stały się skutki licznych ran ciętych i kłutych całego ciała.

 

     Z zabezpieczonych dowodów rzeczowych ( rękawiczek, butów, plecaka , ubrań Zuzanny M. i Kamila N. , noży)  pobrano kilkadziesiąt próbek do badań genetycznych. Sformułowane przez biegłych wnioski potwierdzają sprawstwo Kamila N. i Zuzanny M. Potwierdzają je również ślady traseologiczne ( odciski obuwia ) ujawnione na miejscu zbrodni.

Po zatrzymaniu pobrano próbki krwi od oskarżonych. Zarówno w krwi Zuzanny M. jak i Kamila N. nie stwierdzono zawartości alkoholu  jak i pochodnych amfetaminy. 

W próbkach krwi podejrzanych stwierdzono natomiast nieznaczną ilość substancji o nazwie delta-9– tetrahydrokannabinol – która jest substancją psychoaktywną zawartą w konopiach. Okoliczność ta w kontekście wyjaśnień podejrzanych może świadczyć o tym, że kilka godzin przed zdarzeniem zażywali oni marihuanę. 

  

Zważywszy na okoliczności zdarzenia – w tym treść wyjaśnień podejrzanych – przyjęto, że sprawcy działali z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia pokrzywdzonych. Specyfika działania oskarżonych wyrażająca się w założeniu pozbawienia życia więcej niż jednej osoby oraz przemienny ich udział w realizacji przestępczego zamiaru uzasadniają zastosowanie kwalifikowanego typu zbrodni zabójstwa z art. 148§3 kk. 

 

     Kamil N. i Zuzanna M. przesłuchani w charakterze podejrzanych przyznali się do popełnienia zarzucanego im czynu i złożyli wyjaśnienia zgodne z przedstawionymi wyżej ustaleniami faktycznymi.

      Natomiast Marcin S. i Linda M. formalnie zanegowali stawiany im zarzut, jednak w kontekście wyjaśnień Kamila N i Zuzanny M oraz pozostałego materiału dowodowego popełnienie przez nich występku z art. 239§1 kk nie budzi wątpliwości. Marcin S. i Linda M. złożyli wnioski o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzania rozprawy.

Biegli lekarze psychiatrzy oraz psychologowie po przeprowadzonych badaniach i obserwacjach psychiatrycznych stwierdzili, że zarówno Zuzanna M. jak i Kamil N. w chwili zarzucanego im czynu byli poczytalni

      

Nie zdiagnozowano u oskarżonych choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego czy innego rodzaju czynników ograniczających w stopniu znacznym lub znoszących ich poczytalność w czasie popełnienia zarzucanego im czynu.

         W kontekście materiału dowodowego zgromadzonego na okoliczność relacji łączących oboje podejrzanych istotny jest wniosek biegłych, że u Kamila N. nie występują cechy charakterystyczne dla osobowości zależnej czy osobowości aspołecznej. 

      Natomiast u Zuzanny M. biegli zdiagnozowali nieprawidłowo kształtującą się osobowość z wyraźnymi cechami narcystycznymi oraz dyssocjalnymi. 

Prokurator zamieścił w akcie oskarżenia wnioski o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie:

Marcinowi S. – kary roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej na okres lat 3 oraz kary grzywny w wysokości  160 stawek dziennych po  50 zł. , w okresie próby oddanie pod dozór kuratora.

Lindzie M. – kary 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej na okres 3 lat oraz kary grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 100 zł. , w okresie próby oddanie pod dozór kuratora.

Zbrodnia określona w  art. 148§3 kk ( zabójstwo kwalifikowane ) zagrożona jest karą od 12 lat pozbawienia wolności, karą 25 lat pozbawienia wolności oraz karą dożywotniego pozbawienia wolności.

Dodaj komentarz

Nie od dziś mówi się, że przyszłość mediów to internet. Większość gazet, rozgłośni i telewizji przechodzi, lub całkiem przenosi się, do świata wirtualnego. Puls Miasta wychodzi naprzeciw swojej społeczności, oferując lokalną telewizję internetową.

REDAKCJA

Agencja Filmowa Reporter

Zbigniew Maciejuk, Ola Majewska, Marek Drwięga

Redakcja

KONTAKT

Agencja Filmowa Reporter

ul. Osterwy 1,
21-500 Biała Podlaska


+48 601 380 302
zbigniew.maciejuk@wp.pl

NEWSLETTER

* Zapisując się do newslettera oświadczasz, że wyrażasz zgodę na przesyłanie wiadomości drogą elektroniczną.